Sunday, 26 March 2017

Ἐν προσευχῇ καί νηστείᾳ

Στο ευαγγελικό ανάγνωσμα της ημέρας διαβάζουμε σήμερα για τη θεραπεία του σεληνιαζομένου νέου. Στο πλαίσιο της ιστορίας αυτής ο Κύριος δίνει ένα εμφατικό μάθημα στους μαθητές Του, λέγοντας πως: «Τοῦτο τὸ γένος ἐν οὐδενὶ δύναται ἐξελθεῖν εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ». Ο Ιησούς αναφέρεται στο σημείο αυτό ειδικά στις πονηρές και δαιμονικές δυνάμεις, οι οποίες μπορούν να επηρεάσουν και να εγκλωβίσουν κάποτε στα γρανάζια τους τον άνθρωπο, κάνοντάς τον υποχείριό τους.


Το σημαντικό στοιχείο της ιστορίας αυτής είναι ότι πραγματικά υπάρχει διέξοδος, όντως παρέχεται μόνιμη και ουσιαστική θεραπεία, κι αυτή σχετίζεται φυσικά με τα στοιχεία που ανέφερε ο Κύριος, την προσευχή και τη νηστεία. Αυτά είναι πνευματικά στοιχεία, που αποτελούν δώρα του Αγίου Θεού και είναι από τα βασικά μέσα που χρησιμοποιούν και αξιοποιούν οι Ορθόδοξοι χριστιανοί ειδικά κατά την παρούσα περίοδο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Η προσευχή παραμένει πάντα το πρώτο μέλημα του χριστιανού κι ένα εξαιρετικά δυναμικό όπλο της Ορθόδοξης Πνευματικότητας. Ο Όσιος Παΐσιος αναφέρει χαρακτηριστικά τον εξής επίκαιρο λόγο: «Να καταφύγεις στην προσευχή. Και μόνον το κεφάλι σου να ακουμπήσεις σε μια εικόνα, θα βρεις παρηγοριά. Μια χρονιά, στις 26 Μαρτίου, που γιορτάζουμε τη Σύναξη του Αρχαγγέλου Γαβριήλ, προσευχόμουν όρθιος μπροστά στις εικόνες του Χριστού και της Παναγίας. Για μια στιγμή βλέπω τον Χριστό και την Παναγία να κινούνται σαν ζωντανοί! “Χριστέ μου, είπα, ευλόγησέ με”. Και, καθώς έπεφτα να προσκυνήσω, μια έντονη ευωδία γέμισε το κελλί. Το χαλάκι που είχα στρωμένο κάτω, αν και ήταν γεμάτο χώμα, ακόμη και αυτό ευωδίαζε. Έμεινα γονατιστός και ασπαζόμουν αυτό το χαλάκι. Τέτοια ευωδία»!

Η νηστεία, επίσης, όπως έχει χαρακτηριστικά λεχθεί, «δίνει φτερά στην προσευχή, γιατί ταπεινώνει τον άνθρωπο. Τον γυμνάζει σωματικά και ψυχικά. Απονεκρώνει τις σαρκικές επιθυμίες και ηδονές και προετοιμάζει το σώμα κατάλληλα για να μην καταστεί εμπόδιο, αλλά να υπηρετήσει την ψυχή την ώρα της προσευχής».

Αξίζει οπωσδήποτε να υπογραμμίσουμε και τον ευεργετικό ρόλο που διαδραματίζει στην προκειμένη περίπτωση ο πατέρας του ασθενούς νέου. Παρατηρώντας το αγαπημένο του παιδί να δοκιμάζεται σκληρά από το πονηρό πνεύμα δεν μένει απαθής, ούτε αφήνει το παιδί του να το φροντίσουν άλλοι. Προσφέρει με τη στάση του ένα μεγάλο δίδαγμα σε όλους τους χριστιανούς γονείς. Αναλαμβάνει ο ίδιος, ως πιστός άνθρωπος, έχοντας εμπιστοσύνη στον Αληθινό Θεό, να οδηγήσει το βασανιζόμενο παιδί του στον Κύριο, και να παρακαλέσει επίμονα για τη θεραπεία του. Και φυσικά ο Σωτήρας μας Ιησούς Χριστός, διαπιστώνοντας την πνευματική καθαρότητα και την ποιότητα της προσευχόμενης ψυχής του πατέρα, τον ανταμείβει με τη θεραπεία του παιδιού του.

Τα δύο αυτά πνευματικά όπλα, τα οποία μας προτείνει σήμερα ο Κύριος, την προσευχή συνδυασμένη με τη νηστεία, μας καλεί η Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία μας να τα αξιοποιήσουμε περισσότερο κατά την τρέχουσα περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Μας προσφέρει δε πολλές και πλούσιες βιωματικές εμπειρίες, όπως ιδιαίτερες και κατανυκτικές Ιερές Ακολουθίες, και βέβαια αυστηρότερη νηστεία και εντατικότερη άσκηση. Καλούμαστε, λοιπόν, να αναλάβουμε έναν προσωπικό αγώνα στον πνευματικό στίβο, έχοντας ως βασικό μας εφόδιο τα όπλα αυτά, με την απόλυτη βεβαιότητα πως μας συνοδεύει και μας ενισχύει η ακατανίκητη δύναμη της Χάριτος του Θεού.

Αμήν.

Πρωτοπρ. Αναστάσιος Δ. Σαλαπάτας

Saturday, 25 March 2017

25η Μαρτίου, η Εθνική μας Εορτή

Δύο είναι τα Ευαγγέλια της χαράς που γιορτάζουμε σήμερα, και τα δύο εστάλησαν εκ των άνω, γι’ αυτό και τα δύο είναι Άγια και Ιερά και Σεβαστά από τον ευσεβή λαό μας.


Το πρώτο εστάλη με τον άγγελο από το Θεό στην Παρθένο Μαρία, γιατί αυτή επρόκειτο να γίνει η Μάνα που θα κρατούσε Εκείνον που έμελλε να σηκώσει το μεγάλο βάρος των αμαρτιών μας και που με το αίμα του θα ξέπλενε όλες τις ακαθαρσίες της ψυχής μας, για να κάμει τον άνθρωπο εικόνα και παιδί του Θεού. Γι' αυτό λοιπόν ο άγγελος χαιρετίζει την Μαρία λέγοντάς της «χαίρε Κεχαριτωμένη Μαρία» και χαιρετίζοντας την Παρθένο Μαρία, χαιρετίζει εμάς τους ανθρώπους ο απεσταλμένος άγγελος του Θεού.

Αλήθεια πόσο μεγάλη τιμή για την απλή και αγνή αυτή κόρη της Ναζαρέτ;  Να μάθει από το στόμα του αγγέλου ότι επρόκειτο τα σπλάχνα της να γίνουν ο δρόμος και η γέφυρα του ερχομού Εκείνου ο οποίος θα άλλαζε την ιστορία του κόσμου. Εκείνου που θά  έφερε  την αληθινή αλλαγή στην ανθρωπότητα. Την αλλαγή που τόσους αιώνες  η ανθρωπότητα ονειρευόταν και που τόσοι Προφήτες προείπαν και περίμεναν. Τιμή και η τιμή αυτή γίνεται δεκτή με ταπείνωση και καρτερία από την απλή Μαρία, γιατί όλη η καρδιά της, η ψυχή της και ο νους της ακουμπούσε πάνω στην εμπιστοσύνη που της έδινε η πίστη στο Θεό.

Και με το χαίρε του αγγέλου προς την Παναγία, χαίρεται και γιορτάζει ο κόσμος όλος, γιατί μια νέα εποχή  ανατέλλει,  το φως της οποίας θα είναι  ο ίδιος ο Χριστός, ο Θεός, ο Δημιουργός των πάντων.

Κι αυτή την χαρά ήλθαμε εμείς εδώ να γιορτάσουμε.  Χαρά  που ξεκινάει από πάνω, από τα ουράνια, γι’ αυτό και  έγινε η χαρά αυτή από τότε αιώνια. Δεν είναι  μικρή  η χαρά μας, σαν αυτές τις μικροχαρές που προσφέρουμε εμείς οι άνθρωποι που το τέλος τους ίσως να κρύβουν πίκρα  και απογοήτευση, υστεροβουλία και μικροσυμφέροντα. Είναι σίγουρη η χαρά μας και αληθινή, όπως αληθινός είναι και ο Θεός στον οποίο πιστεύουμε.


Το δεύτερο Ευαγγέλιο το έστειλε και αυτό ο Θεός στο πρόσωπο του Αρχιεπισκόπου Παλαιών Πατρών Γερμανού, στις ψυχές του τυραννισμένου και σκλαβωμένου Ελληνικού Λαού, στο Μοναστήρι της Αγίας Λαύρας την 25η Μαρτίου 1821, όταν οι ΄Ελληνες αποκαμωμένοι  από το σκοτάδι της σκλαβιάς παίρνουν  την απόφαση να ζήσουν ή να πεθάνουν ελεύθεροι  και να αποτινάξουν τον Τουρκικό ζυγό. Ένα ζυγό βαρύ και δυβάστακτο, που όμοιά του η ανθρώπινη ιστορία δεν έχει, γεμάτο πόνο, στέρηση θυσία, αίμα και περιφρόνηση.  Γι’ αυτό ο Εθνικός μας ποιητής λέγει ότι «τα πάντα έσκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά». Ένα ζυγό που μόνον ελεύθεροι στην ψυχή άνθρωποι νοιώθουν την έκταση και το βάθος του πάνω σ΄ ένα Λαό που προσέφερε πολλά στην υπόθεση του πολιτισμού της ανθρωπότητος. Και αυτό το ήξεραν καλά οι ΄Ελληνες σκλάβοι,  παρ΄ όλο  το σκατάδι της αγραμματοσύνης που βασίλευε κάτω από την σκλαβιά. Εγνώριζαν οι Έλληνες  την ανωτερότητά των απέναντι στον τύραννο, κι αυτό τούς έκαμε να μη θέλουν να σκύψουν κεφάλι υποταγής.

Και τί αλήθεια δεν έκαμε ο τύραννος για να λυγίσει την αγωνιστικότητα του σκλαβωμένου Λαού μας, ώστε νά χάσει την Εθνική και Θρησκευτική του συνείδηση και πίστη.  Ευκαιρία ζητούσε για να πνίξει το κάθε τι στο αίμα. Κι αυτό το βλέπουμε κάθε φορά που ξεσηκώνει για λίγο το κεφάλι ο ραγιάς, ο τύραννος τότε μετατρέπει τον ξεσηκωμό σε ποταμούς αιμάτων.  Κι ήταν τότε το δράμα ενός Λαού σκλαβωμένου προερχόμενο από τον πιό άξεστο τύραννο που εγνώρισε ποτέ η ανθρώπινη ιστορία. Άξεστο γιατί και  άλλοι  λαοί σκλαβώθηκαν από άλλους λαούς, αλλά βλέπουμε τους λαούς να αδελφώνονται  και να συμβάλει ο ένας λαός στην πρόοδο του άλλου λαού. Στην περίπτωση όμως των Ελλήνων δεν υπάρχει τέτοια αδελφοσύνη με τους Τούρκους. Το είδαμε και το βλέπουμε και σήμερα στην πολυβασανισμένη μας Κύπρο. Όπου πάτησε ο τύραννος αυτός το πόδι του είναι σαν να έπεσε οξύ και έκαψε από ρίζα κάθε βλάστηση ανθρωπισμού.

Και τότε αντέταξαν οι Έλληνες τα στήθη τους μόνοι  κατά  του τυράννου,  γιατί είχαν ορκιστεί πάνω στο Ευαγγέλιο να πολεμήσουν για την πατρίδα και του Χριστού την πίστη την Αγία, ή να πεθάνουν. Δεν υπήρχε άλλη λύση  γι αυτούς, γιατί τέτοιος ήταν και έπρεπε να είναι  στην πράξη, ο όρκος  «ελευθερία ή θάνατος».


Πόση δύναμη θα ένιωθαν οι άνθρωποι τούτοι για να πολεμούν νύχτα - μέρα, πότε νυστικοί και άϋπνοι και πότε γυμνοί και ξυπόλητοι σαν τσακάλια. Τίποτε δεν μπορούσε να τους σταματήσει, παρά μόνον η πραγμάτωση της ελευθερίας των.

Και μετά από μύριες θυσίες και ποταμούς αιμάτων έδιωξαν σιγά - σιγά τον τύραννο. Ο τύραννος 400 χρόνια είχε για τα καλά ριζώσει στον τόπο μας.

Τώρα πιά οι Έλληνες αναπνέουν ελεύθεροι για  πολλά χρόνια. Βλέπουμε την πατρίδα να αναγεννιέται, ενώ ο τύραννος,  αν εξαιρέσουμε τις μεγάλες της Τουρκίας πόλεις, η ζωή  του είναι  απολίτιστη.  Το κοράνιο στο οποίο πιστεύει δεν περιέχει την κοσμοθεωρία του Χριστιανισμού, που είναι υπεύθυνος  για την πνευματική πρόδο των λαών που  τον ασπάσθηκαν.

Νικούσαν οι ΄Ελληνες,  γιατί τους ένωνε ο όρκος στο Ευαγγέλιο για την ελευθερία της πατρίδος των, και νικούσαν μόνοι, χωρίς καμία βοήθεια από τους τότε μεγάλους ξένους.  Κάθε φορά που τόλμησαν και ζήτησαν βοήθεια, την επλήρωναν μετά πολύ ακριβά. Είχαν πετάξει στην άκρη κάθε τι που μπορούσε να τους διχάσει. Πάνω απ΄ όλα  έστεκε η Πατρίδα.  Τι θα πεί περιουσία μπρός την πατρίδα; Ήξεραν καλά ότι δεν μπορούσαν  να έχουν σίγουρη περιουσία, όταν η πατρίδα τους  ήταν σκλαβωμένη. Όλα στον αγώνα κατά  του βάρβαρου  τυράννου που σαν παράσιτο ρουφούσε το αίμα του σκλαβωμένου Λαού μας.

400 χρόνια σκλαβιάς ήσαν ικανά να διδάξουν τους ΄Ελληνες ότι μόνον ενωμένοι θα έφερναν πίσω στον τόπο τους την χαμένη ελευθερία  και αξιοπρέπεια  ενός Λαού  εκ φύσεως ελευθέρου και φιλοτίμου, ποτισμένου με τις αρχές  της Δημοκρατίας και της ανώτερης  πνευματικά ζωής.

Γι’ αυτό και πάλι τονίζουμε το κραταιό της ενότητας του Λαού, που θα αντιμετωπίζει κάθε δυσκολία και θα  γίνεται ο σεβασμός των φίλων και ο φόβος των εχθρών, που δυστυχώς  τους έχουμε γειτόνους.

Ζήτω η 25η Μαρτίου, Ζήτω η Πατρίδα, Ζήτω ολόκληρο το Ελληνικό Έθνος εντός και εκτός των γεωγραφικών ορίων του.

Νικόλαος Πούλιος
Ομότιμος Αρχιγραμματέας Ι.Α. Θυατείρων & Μ.Β.

Friday, 24 March 2017

Εκδήλωση για την Εθνική Επέτειο

Η Εταιρεία Πελοποννησίων Μεγάλης Βρετανίας, με την ευκαιρία του εορτασμού της Επετείου της 25ης Μαρτίου 1821, προσκαλεί τα μέλη και τους φίλους της σε ειδική εορταστική εκδήλωση, που θα λάβει χώρα απόψε στις 7.00 μ.μ. στο Europe House (32 Smith Square, London SW1P 3HF).


Ομιλητής θα είναι ο Καθηγητής Peter Mackridge. Η ομιλία θα έχει θέμα: «Μεταξύ Ευρώπης και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας: Η απεικόνιση της ελληνικής ζωής και γλώσσας στα φαναριώτικα λογοτεχνικά κείμενα, 1750-1800». Θα ακολουθήσει δεξίωση.

Thursday, 23 March 2017

Την Ιερωσύνη εφύλαξα...

Νέα εκπομπή αφιερωμένη στου Θεού τους οδοιπόρους!



Καλή συνέχεια στον γλυκό ανήφορο της πίστης μας.

Νώντας Σκοπετέας 

Saturday, 18 March 2017

Εις την Πόλιν

Ανταποκρινόμενοι ευσεβάστως στην πρόσκληση της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού μας Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου Α’, ταξιδεύουμε οικογενειακώς σήμερα προς τη Βασιλεύουσα.


Αύριο, Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, θα εκκλησιασθούμε στον σεπτό Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι και θα έχουμε συνάντηση με τον Παναγιώτατο Πατριάρχη του Γένους μας.

Friday, 17 March 2017

«Χώρα του Αχωρήτου»

Ο αγαπητός αδελφός και συλλειτουργός Πρωτοπρ. Ιωσήφ Παλιούρας μας παρουσίασε το τελευταίο δισκογραφικό του «ποίημα», έναν ψηφιακό δίσκο με βυζαντινή μουσική, σε μια απολύτως κατάλληλη, από πνευματικής και εορτολογικής σκοπιάς, χρονική στιγμή, αφού είναι αφιερωμένος στην Ιερή Ακολουθία του Ακαθίστου Ύμνου, που ψάλλεται αυτή την εποχή της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής κάθε Παρασκευή στις εκκλησιές μας.


Στον εν λόγω δίσκο, στον οποίο συμμετέχουν επίσης ο Πρωτοψάλτης Ευάγγελος Γκίκας και ο Σπυρίδων Παπασούλης, βρίσκουμε όλο τον Ακάθιστο Ύμνο, σε μια μελωδικότατη απόδοση, η οποία δημιουργεί ιερά συναισθήματα στην ψυχή των ακροατών, υψώνοντας τη σκέψη τους σε πνευματικές και ουράνιες αναβάσεις.


Είμαστε ευγνώμονες στον αγαπητό και σεβαστό μας π. Ιωσήφ για τη νέα του αυτή προσφορά, η οποία γίνεται σε μια στιγμή υψηλής ωριμότητάς του, έχοντας διακονήσει τη Βυζαντινή Μουσική και την Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία μας για μακρά σειρά ετών κι έχοντας αφήσει το αποτύπωμά του στο χώρο της Διδασκαλίας της Βυζαντινής Μουσικής στην Αποδημία όπου ετάχθη.

Thursday, 16 March 2017

Συνέλευση Ποντίων Η.Β.

Με μεγάλη χαρά ανακοινώνουμε την πρόσκληση για την επικείμενη Καταστατική Συνέλευση του Συλλόγου Ποντίων Ηνωμένου Βασιλείου, συνταχθείσα από την Πρόεδρο Δρα Κική Σονίδου. Η Συνέλευση θα πραγματοποιηθεί εκεί όπου ξεκίνησε την ιστορική του πορεία ο Σύλλογος, πριν από τέσσερα χρόνια, και συγκεκριμένα στους φιλόξενους χώρους της Κοινότητας Αγ. Παντελεήμονος ΒΔ Λονδίνου.


Κατά την εν λόγω Συνέλευση θα αναγνωσθεί και θα επικυρωθεί το νέο Καταστατικό του Συλλόγου και κατόπιν θα ακολουθήσουν Αρχαιρεσίες για την εκλογή του πρώτου κανονικού Διοικητικού Συμβουλίου.


Φυσικά η διαδικασία αυτή σημαίνει μια ιστορική στιγμή για το Σύλλογο Ποντίων Η.Β. και για τούτο προσκαλούνται όλοι οι Πόντιοι, που κατοικούν στο Λονδίνο και γενικώτερα στη φιλόξενη αυτή χώρα της Ομογένειάς μας, αλλά και όσοι θεωρούν εαυτούς φίλους των Ποντίων και θα ήθελαν να συμμετάσχουν και να προσφέρουν στο νεόδμητο Σύλλογο.