Monday, 19 February 2018

Ναί, «ἔφθασε καιρός...»

(Μ. Σαρακοστς ναρκτήριος)

Στν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Φιλαδελφείας κ. Μελίτωνα,
ταπειν εχετήριο γι ελογημένη Μ. Τεσσαρακοστή


Ατ τν πίνακα εδα ν ταξιδεύει μέσα στν χαν θάλασσα το Διαδικτύου κα σκέφτηκα, καθς Μ. Σαρακοστ νατέλει, ν σχολιάσω ατ πο εκονίζει, καθς εσοδεύουμε στ «στάδιο τν ρετν».

ραγε, εχε δικο είμνηστος κα σοφς Μητροπολίτης Χαλκηδόνος Μελίτων, ταν, δ κα πενήντα περίπου χρόνια, κήρυττε, λίγες ρες προτο ν φτάσει  ερώτερη περίοδος το λειτουργικο τους, Μ. Τεσσαρακοστή,  πς «  νθρωπος θέλει νά φαν ατός πο δέν εναι. κόμη καί νώπιόν του αυτο του καί νώπιον το Θεο. Καί τσι ξεφεύγει πό τήν λήθεια καί τήν πλότητα καί φυσικά καί πό τήν μετάνοιαν καί τήν σωτηρίαν.

Σέ λίγες ρες ξω πό ατόν τόν ναόν, ξω πό τήν γαλήνην του, ες τούς δρόμους ατς τς Πολιτείας, θά παρέλαση Καρνάβαλος. Μή τόν περιφρονήσετε καί μή τόν χλευάσετε καί μή μέ κατακρίνετε, πο τόν ναφέρω ατη τή στιγμή. Δέν εναι καθόλου σχετος μέ τό μέγιστο πρόβλημα τς ποκρισίας. Νά τόν προσέξετε φέτος τόν Καρνάβαλο μέ σεβασμό καί βαθύ στοχασμό. Εναι πανάρχαιό το φαινόμενο καί εναι φαινόμενο βαθύτατου καί γχώδους ατήματος τς ψυχς το νθρωπου, νά λυτρωθ πό τήν καθημερινή του ποκρισία μέ μίαν κφρασιν νωνύμου, διονυσιακς νέας ποκρισίας».

λήθεια, πόσοι π μς συνειδητοποιον ατος τος κορυφαίους κα σωστ επωμένους λόγους; Πόσοι, πράγματι, κοιτάζουμε πίσω π τν καθε μάσκα πο φορ, δθεν στειευόμενος, κάθε ορταστής; Τραγικές, ντως, ο φιγορες πο παρελαύνουν μ προσωπεα... Ατά, δηλαδή, πο φορνε ο περισσότεροι κα  στν καθημερινότητά τους  μέσα στν ποία κα κινονται κα πάρχουν. Κα βοηθνε πράγματι τ προσωπεα. Γιατ χαρίζουν τ δυνατότητα ν μπορε κανες ν κινεται παντο, ν χει πολλαπλος ρόλους, πως ο θοποιοί, ν βρίσκεται φόβως κα θορύβως κα διακρίτως, παντο. Μόνο πο ταν πιστρέφει στ δια κα κοιτάξει, «νώπιος νωπί» τν αυτό του, τότε πράγματι ναζητε τν αθεντικό. Κα γι τ ζήτημα ατ γνωρίζουμε, πς χιλιάδες σελίδες χουν γραφε, κι κόμη, πς πολλο δν μπορον ν᾿ ντέξουν οτε μιν ρα μοναξις. Πο σημαίνει, πς  ατ πο λέγεται, τό «γ δηλκι αυτός μου» γι τν κατηγορία ατν τν νθρώπων δν φίσταται. Κι ατό, γιατ δν πάρχει νας «αυτός» λλ πολλοί, μπερδεμένοι, μάλιστα, μέσα σ μι ψυχ σκοτεινή, σπηλαιώδη κα ρερυπωμένη.

Γι᾿ ατ καρνάβαλος δν τελειώνει τ βράδυ τς Κυριακς τς Τυρινής -σχετ’ ν τν κανε κι εχονται «κα το χρόνου». καρνάβαλος ζε κα πάρχει. Καί, μάλιστα, θ πάρχει σο ο νθρωποι δεν ποφασίζουν ν παρνηθον τ προσωπεα τους, τς μάσκες πο φορνε μέσα στ χρονικ διάστημα το βίου τους. Πο μπορε ν τς χουν, λίμονο, μέχρι τ σχατά τους.

Φροντίζοντας, λοιπόν, κκλησία ν δείξει κα ν ποδείξει στν καθένα μας τι να πρόσωπο χουμε. Μ ατ γεννηθήκαμε, μεγαλώσαμε μ ατ θ φύγουμε π τν κόσμο ατό. Κι τσι θ παρουσιαστομε στ Φοβερ τ Βμα το Δικαιου Κριτ. Τ ποια προσωπεα μας, πως κα τ πάρχοντά μας τ φήνουμε δ, πως φηναν τς προσωπίδες τους ο ρχαοι στ θέατρα, πως παλλάσσονται π κάθε τι τ παραπανίσιο πο βάζουν ο θοποιοί στ πρόσωπά τους γι ν παίξουν τ ρόλο τους.

Ατ τ πρόσωπο, τ αθεντικό κι χι τ ψευδές, προσπαθε Μεγάλη Σαρακοστ ν μς πομνήσει τι παιτεται ν ξαναβρομε, γι ν εναι κενο μ τ ποο κα θ Τν πλησιάσουμε. πειδ μ ατ μς πλασε. Γι᾿ ατ κα στ πρτο σκαλοπάτι πο νεβαίνουμε, στε ν πλησιάσουμε τ Μ. Σαρακοστή, μς χαρίζει κείνη  τήν θάνατη παραβολ το Τελώνου κα το Φαρισαίου. Γι ν μς θυμίσει πς τ προσωπεο το Φαρισαίου τν γελειοποίησε μπροστ στ Θε κα στος συνανθρώπους του, ντίθετα μ τν Τελώνη πο δίδαξε μετάνοια, ελικρίνεια κα πρπάντων θος. λλωστε, λίγες ρες πρν πλησιάσουμε ν προσκυνήσουμε τν σταυρωμένο κκλησία  πειχειρε να πράγμα ν μς διδάξει κα παράλληλα νά συμβουλέψει: τι «τν δυσείμονα μορφή μας» θ χρειαστε ν τ μεταβάλλουμε, ν τν μεταμορφώσουμε. στε «δαιτυμόνας φαιδρος ν μς δεχθε μ τν εσπλαχνία πο τν διακρίνει στ Βασιλεία Του». λήθεια, μήπως πιθυμομε κάτι λλο... Θες λασθητί μν τν μαρτωλν κα λεήσον μς μήν.

π. Κ.Ν. Καλλιανός
Μ. Σαρακοστ 2018