Sunday, 22 April 2018

Επαναπροσδιορισμένα είδη


Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο αιώνων, πολλά ζώα και φυτά (περί τα 400) έχουν εξαφανιστεί στο Ηνωμένο Βασίλειο - κυρίως λόγω της απώλειας ή της υποβάθμισης των οικοτόπων που οδηγούν σε όλο και πιο απομονωμένους πληθυσμούς.


Αυτή η ειδική συλλογή γραμματοσήμων και συλλεκτικών αντικειμένων γιορτάζει την αποκατασταθείσα άγρια φύση του Ηνωμένου Βασιλείου - συμπεριλαμβανομένου του Ευρασιανού κάστορα, του ψαριού, του βάτραχου της πισίνας, της σαύρας άμμου, της μεγάλης κυανής πεταλούδας και του γερακιού με τη γενειάδα.


Ο εκπρόσωπος τύπου του Βρετανικού Φιλοτελισμού, Philip Parker, ανέφερε χαρακτηριστικά: “When a plant or animal become extinct in a country, that does not have to be the end of the story. Our beautiful new stamps mark the skill and expertise of conservationists in reintroducing species back to their former environments.”

Friday, 20 April 2018

Ιερατικό Συνέδριο Θυατείρων 2018


Η ποιμαντική αξία της προσευχής του νυχθημέρου

Ετήσιο Ιερατικό Συνέδριο 2018
Ιεράς Αρχιεπισκοπής Θυατείρων και Μεγ. Βρετανίας

Α. Σύνεδροι, τόπος και χρόνος της Σύναξης

Μέσα στο εορταστικό πνεύμα της Αναστάσιμης περιόδου της Αγίας Ορθοδοξίας, πραγματοποιήθηκε για άλλη μια χρονιά με μεγάλη επιτυχία το ετήσιο Ιερατικό Συνέδριο του Ιερού Κλήρου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Θυατείρων και Μεγ. Βρετανίας, Εξαρχίας Δυτικής Ευρώπης και Ιρλανδίας, αναπόσπαστης Επαρχίας του σεπτού Οικουμενικού Θρόνου, της Μητρός Αγίας Μεγάλης του Χριστού Κωνσταντινουπολίτιδος Εκκλησίας, προεξάρχοντος του Σεβ. Αρχιεπισκόπου κ. Γρηγορίου. Τη Σύναξη οργάνωσε η Ιερά Αρχιεπισκοπή, με την σύμπραξη και συνεργασία της Επιτροπής του Ιερατικού Συνδέσμου «Αγ. Αθανάσιος», στην οποία προεδρεύει ο Αρχιμ. Ιάκωβος Σάββα.


Στο τριήμερο Συνέδριο, 17η - 19η Απριλίου 2018, συμμετείχαν οι Αρχιερείς της Ιεράς Αρχιεπισκοπής, Θεοφιλ. Επίσκοπος Κυανέων κ. Χρυσόστομος και Θεοφιλ. Επίσκοπος Τροπαίου κ. Αθανάσιος, οι Ιερείς και Διάκονοι της Αρχιεπισκοπής, μερικές Πρεσβυτέρες, καθώς επίσης και άλλοι λαϊκοί αδελφοί.


Οι εργασίες του Ιερατικού Συνεδρίου έλαβαν χώρα στο Συνεδριακό Κέντρο Skylark, της όμορφης και παραθαλάσσιας πόλεως Southend-on-Sea της Ανατολικής Αγγλίας. Τους Συνέδρους υποδέχθηκε με εγκαρδιότητα και φιλοξένησε με απλοχεριά η τοπική Ελληνορθόδοξη Κοινότητα Αγίας Βαρβάρας, Αγίου Φανουρίου και Αποστόλου Παύλου.


Β. Έναρξη εργασιών, ευλογία Οικουμ. Πατριάρχου
και χαιρετισμός Αρχιεπισκόπου

Οι εργασίες της Σύναξης ξεκίνησαν με Προσευχή και Ψαλμωδία. Κατόπιν αναγνώσθηκε το μήνυμα της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, μέσω του οποίου ο Παναγιώτατος μετέφερε την ευλογία του προς τη Σύναξη και τους Συνέδρους.


Στο μήνυμά του ο σεπτός και άξιος Οιακοστρόφος της Οικουμενικής Ορθοδοξίας ανέφερε μεταξύ άλλων και τα εξής:


«Στοιχούντες τω αιτήματι της υμετέρας Ιερότητος, ασμένως αποστέλλομεν υμίν τον παρόντα Πατριαρχικόν χαιρετισμόν, όπως αναγνωσθή κατά την επίσημον έναρξιν της Ετησίας Συνάξεως του Ιερού Κλήρου της καθ’ υμάς Αρχιεπισκοπής...


Η διακονία του Χριστού και του χριστεπωνύμου λαού αποτελεί μεγάλην ευλογίαν. Ιδιαίτερον δε προνόμιον είναι, ότι ανήκετε εις τον Ιερόν Κλήρον του Οικουμενικού Πατριαρχείου, της Εκκλησίας της πιστότητος εις την Παράδοσιν και της ενθέου μερίμνης δια τον άνθρωπον και τον κόσμον. Είσθε φύλακες των τιμίων παραδόσεων και του διακονικού ήθους αυτής της Εκκλησίας. Καλείσθε να διασώζετε την “αλήθειαν της ευχαριστιακής πραγματώσεως” της εκκλησιαστικής ζωής, έναντι των τάσεων συρρικνώσεως της εσχατολογικής ταυτότητος αυτής, της εκκοσμικεύσεως, του ατομοκεντρισμού και του ευδαιμονισμού, και να δίδετε την καλήν χριστιανικήν μαρτυρίαν έναντι των σημείων των καιρών, με αγάπην δια τον συνάνθρωπον και ευαισθησίαν δια τον ανθρώπινον πόνον. Ορθώς ετονίσθη, ότι η Ορθοδοξία “πρέπει να αρθρώση λόγο σωτήριο για τον σύγχρονο άνθρωπο, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα αδιέξοδα, που ο άνθρωπος αυτός αντιμετωπίζει. Τα αδιέξοδα αυτά, αποτελούν την πρόκληση και το πλαίσιο, που προσφέρει ο σύγχρονος κόσμος στην Ορθοδοξία, για να κάνη ζωντανή την παράδοση, που παρέλαβεν η γενεά μας από τους πατέρες της” (Μητροπολίτου Περγάμου Ιωάννου...).


Με τας σκέψεις αυτάς, επευλογούμεν εκ Φαναρίου την Ετήσιαν Σύναξιν του Ιερού Κλήρου της Αρχιεπισκοπής Θυατείρων και Μεγάλης Βρεταννίας και εκφράζομεν προς την υμετέραν προσφιλεστάτην ημίν Ιερότητα την ευαρέσκειαν της ημών Μετριότητος δια το ποιμαντικόν υμών ενδιαφέρον, προτρέποντες δε τον φιλόθεον κλήρον και τον ευσεβή λαόν εν τη υμετέρα θεοσώστω Επαρχία, όπως δέωνται εν ταις προσευχαίς αυτών υπέρ της αδιαλείπτως και στοργικώς υπέρ πάντων των τέκνων αυτής ευχομένης Μητρός Εκκλησίας, επικαλούμεθα επί πάντας τους συμμετέχοντας εις την ευλογημένην Σύναξιν τον φωτισμόν και το αμέτρητον έλεος του Αναστάντος και συναναστήσαντος παγγενή τον Αδάμ Χριστού του Θεού».


Στη συνέχεια ο Σεβ. Αρχιεπίσκοπος κ. Γρηγόριος καλωσόρισε και χαιρέτησε εγκάρδια και με πατρική αγάπη τους Συνέδρους, τους οποίους ευχαρίστησε και συνεχάρη για τη διακονία τους. Μερικές από τις αναφερθείσες σκέψεις του Σεβασμιωτάτου ήταν και οι εξής:


«...έχουμε διαλέξει σαν θέμα στην φετινή μας Σύναξη την δοξολογία του εν Τριάδι προσκυνουμένου Θεού την οποία από καταβολής κόσμου, η Ανθρώπινη Οικογένεια, η Ανθρωπότητα όλη, προσφέρει εις τον Θεόν και από την του Σωτήρος ημών Χριστού Γεννήσεως και την επί της Γης παρουσία Του αναπέμπει ευγνώμονας ύμνους και δοξολογίες ευχαριστήριες - συμψάλλουσα μετά των Αγίων Αγγέλων “Δόξα σοι τω δείξαντι το Φως Δόξα εν Υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία”. Γι’ αυτό και ο υμνωδός των Εγκωμίων ψάλλει “Δεύρο πάσα κτίσις ύμνους εξοδίους προσοίσωμεν τω Κτίστη”.


Πριν κλείσω τον σύντομον αυτό Χαιρετισμό, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Πρόεδρον του Ιερατικού Συνδέσμου, Πανοσιολογιώτατον Αρχιμανδρίτην Ιάκωβον Σάββα και τους συνεργάτες αυτού εις την Διοίκηση του Ιερατικού Συνδέσμου για την οργάνωση της εφετινής μας Συνάξεως και τους κόπους τους οποίους κατέβαλαν για να βρισκόμαστε σήμερον επί τω αυτώ για να αναπέμπουμε, εν ενί στόματι και μία καρδία, “Δοξολογίαν εις τον Αναστάντα Σωτήρα Χριστόν”.


Αναφέρομαι καθηκόντως στους Ιερείς των ακριτικών περιοχών των μικρών Κοινοτήτων μας και όλους εκείνους οι οποίοι χρήζουν της εμπράκτου και ενεργουμένης αγάπης και της προσευχής μας. Στο σημείο αυτό θέλω να ευχαριστήσω τις Κοινότητες εεκίνες οι οποίες συμβάλλουν οικονομικά εις την κάλυψη των δαπανών της Ιερατικής Συνάξεώς μας αλλά και σε όλους εσάς, οι οποίοι με την φυσική σας παρουσία συν-εικονίζετε ιεροπρεπώς συν-ζωγραφίζετε και πραγματοποιείτε έμπρακτα και ζωντανά την Ιερατική Σύναξή μας, η οποία - είμαι βέβαιος ότι θα μας βοηθήσει εις το ιερόν και αποστολικόν μας έργον εις τις κατά τόπους Ενορίες που εμπιστεύτηκεν η Εκκλησιαστική μας Αρχή να διαφεντεύωμεν εκκλησιαστικά και κανονικά. Θα ήθελα στο σημείον αυτό να μνημονεύσω τους Κληρικούς εκείνους οι οποίοι δεν κατόρθωσαν να συμμετάσχουν στη Σύναξη, γι’ αυτό παρακαλώ να τους θυμηθείτε στις προσευχές σας.


Εκφράζουμε επίσης θερμές ευχαριστίες προς τους Άρχοντες, άνδρες και γυναίκες της Αρχιεπισκοπής οι οποίοι κηδεμονεύουν τα κοινά των κατά τόπων Κοινοτήτων μας, με πολλήν αγάπη και ενθουσιασμό, καλλιεργώντας, εν Χριστώ Ιησού, μετά του Ιερού Κλήρου την Ορθόδοξη Παράδοση και εν μετανοία και κατανύξει συμβάλλουν εις την διαφύλαξη της Ορθοδόξου Παραδόσεως  εις την ευλογημένη τούτη Χώραν, η οποία μας παρέχει όλα εκείνα τα ιερά αγαθά, την ειρήνη, την ελευθερία, την δημοκρατία και την εμπιστοσύνη και την ασφάλεια για να μπορούμε εν ειρήνη να συνεχίζουμε την εκκλησιαστική μας ζωή αποβλέποντες πάντοτε εις την δόξαν του εν Τριάδι Προσκυνουμένου Θεού και εις την επικράτηση του Παναγίου Θελήματός Του ως εν Ουρανώ και επί της Γης. Σ’ αυτόν ανήκει η Βασιλεία, η Δύναμη και η Δόξα εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν».


Γ. Κύριος ομιλητής του Συνεδρίου

Με εμπνευσμένη πρωτοβουλία του Ιερατικού Συνδέσμου, είχε προσκληθεί από την Αθήνα ως κύριος ομιλητής του Ιερατικού Συνεδρίου ο Πρωτοπρ. Δρ. Αθανάσιος Γ. Μελισσάρης, Θεολόγος - Ψυχολόγος, ο οποίος ανέπτυξε το εξαιρετικά ενδιαφέρον θέμα: «Η ποιμαντική αξία της προσευχής του νυχθημέρου»!


Η παρουσία του ελλογιμότατου ομιλητή στο Ιερατικό Συνέδριο των Θυατείρων ήταν καταλυτική! Η διάλεξή του, καθώς και οι απαντήσεις στις ερωτήσεις που ακολούθησαν και οι παρεμβάσεις του, υπήρξαν εξαιρετικά υψηλού ακαδημαϊκού επιπέδου, με ακραιφνή ποιμαντική πινελιά και με γλαφυρή χαριτολογική φινέτσα!


Μεταξύ των άλλων ανέφερε και τα εξής:

«Η νυχθήμερος ακολουθία, ως προσευχή, εντάσσεται στην προσπάθεια μελέτης των ακολουθιών της Εκκλησίας, και στην αξιοποίηση του ανθρωπολογικού υλικού τους στην πρακτική της διαποιμάνσεως του συγχρόνου ανθρώπου για την εν Χριστώ σωτηρία του. Πρόκειται για μια προσευχή που είναι μεστή απαράμιλλων αγαθών και θησαυρών και παράλληλα μία προσευχή, η οποία κατανέμεται μέσα στο χρόνο και στο χώρο της πνευματικής ζωής της Εκκλησίας, επαναλαμβανόμενη καθημερινώς.


Η διαμόρφωση της νυχθημέρου ακολουθίας είναι αποτέλεσμα μακραίωνης εξέλιξης και πορείας, πάντοτε όμως με κύριο άξονα και κριτήριο την επιτυχή διαποίμανση του προσευχομένου ανθρώπου στην καθημερινότητά του. Οι παράγοντες εξελίξεως και διαμορφώσεως της νυχθημέρου δείχνουν να ερείδονται επί της ποιμαντικής φροντίδας και μέριμνας της ποιμαίνουσας Εκκλησίας. Η ενυπάρχουσα ακολουθία του νυχθημέρου αποκρυσταλλώθηκε με βάση την χρονική διάρκεια της προσευχής, κατά τρόπο που η Εκκλησία δια του νυχθημέρου να ποιμαίνει λατρεύουσα και να λατρεύει ποιμαίνουσα. Η ποιμαντική μέριμνα της Εκκλησίας και η προσαρμογή των ακολουθιών του νυχθημέρου στις συνθήκες ζωής και τις λατρευτικές ανάγκες των πιστών, διαφαίνεται από την σύζευξη της κοσμικής και της μοναχικής μορφής της λατρείας.


Το νυχθήμερο προϋποθέτει την ορθά κατανοούμενη και ενσυνείδητα βιούμενη ζώσα πραγματικότητα του έργου αυτού καθώς και της πλήρους παρουσίας της χάριτος του Σωτήρος Χριστού. Η Εκκλησία όμως ξέροντας την αδυναμία της ανθρώπινης φύσης και το πεπερασμένο αυτής να συλλάβει διαμιάς στο σύνολό της την σώζουσα αλήθεια του πλούτου της πνευματικής ζωής της δια μέσου του νυχθημέρου, κατανέμει αυτή στη διάρκεια του εικοσιτετραώρου. Μέσα σ’ αυτή την λογική παρατηρούμε τη συνεχή ανανέωση των μορφών του νυχθημέρου και την προσαρμογή του στις ιδιωτικές ανάγκες και απαιτήσεις του ανθρώπου. Καθίσταται συνεπώς σαφές ότι η ποιμαντική φροντίδα είναι στενά συνδεδεμένη με την τελική διαμόρφωση των ακολουθιών του νυχθημέρου και αντιστρόφως. Δεν είναι επομένως δυνατόν να υπάρξει νυχθήμερο χωρίς ποιμαντική ή ποιμαντική χωρίς νυχθήμερο.


Η ακολουθία του νυχθημέρου, την οποία η Εκκλησία χρησιμοποιεί σήμερα στην πράξη, για το εικοσιτετράωρο σύνολο προσευχών και ακολουθιών των ορθοδόξων φιλακόλουθων χριστιανών, είναι καρπός μακράς εξελίξεως της ζωής της Εκκλησίας. Ανατρέχοντες στο ισχύον σήμερα κείμενο της ακολουθίας του νυχθημέρου και βασιζόμενοι επί του κειμένου αυτού, είναι δυνατόν να οικοδομήσουμε μία συστηματική και αποκρυσταλλωμένη θεολογία περί της νυχθημέρου προσευχής, ως μέρους του ωρολογίου προγράμματος προσευχής της Εκκλησίας. Το κείμενο στο σύνολό του παρέχει στον προσευχόμενο άνθρωπο τα απαραίτητα εκείνα στοιχεία για το σχηματισμό μιας σαφούς εικόνας περί προσευχής. Με βάση και στήριγμα την Αγία Γραφή και την Ιερά Παράδοση στο νυχθήμερο εκφράζεται η ουσία της διδασκαλίας της περί εικοσιτετραώρου προσευχής, η μελέτη της οποίας  αποτελεί επιτακτική ανάγκη για την προσοικείωση από την πλευρά των πιστών της σώζουσας αλήθειας και την ενεργοποίηση της εκκλησιαστικής συνείδησης και μνήμης της αυθεντικής διδασκαλίας της Εκκλησίας.


Η θεολογία της νυχθημέρου ακολουθίας και ο εξ αυτής απορρέον συνδυασμός Τριαδικού, Χριστολογικού, Σωτηριολογικού, Θεομητορικού και Εκκλησιολογικού δόγματος, αποτελούν αφ’ ενός μεν το κέντρο και την κύρια πηγή της ποιμαντικής αξίας της νυχθημέρου προσευχής της Εκκλησίας, αφ’ ετέρου δε οδηγούν προς μία ποιμαντική αξιοποίηση του κύκλου των ακολουθιών μέσα από την λειτουργική ζωή της Εκκλησίας. Η βίωση όλων αυτών των αληθειών αποτελεί μία διδακτική ενότητα, που παιδαγωγεί τον άνθρωπο του νυχθημέρου με έναν ιδιαίτερο τρόπο στις κεντρικότερες και ουσιωδέστερες θεολογικές αλήθειες, αποτελώντας ταυτόχρονα και το ουσιαστικότερο τμήμα της λατρευτικής ζωής της Εκκλησίας. Κι αυτό γιατί η σημαντικότερη επιδίωξη του νυχθημέρου είναι η πρακτική βίωση των χριστιανικών αληθειών, “όπως αν δυνηθώμεν απερισπάστως άδειν τε και ψάλλειν, και εξομολογείσθαι σοι τω εν πάσι και υπό πάντων δοξαζομένω Θεώ” κατορθώσουμε “καταντήσωμεν εις την ενότητα της πίστεως και εις την επίγνωσιν της απροσίτου δόξης Του”.


Δ. Επίσκεψη και επικοινωνία
με την τοπική Ελληνορθόδοξη Κοινότητα

Οι Σύνεδροι επισκέφθηκαν την τοπική Κοινότητα στην όμορφη πόλη του Southend-on-Sea. Στο Ναό της Κοινότητας τελέσθηκε, κατά τη δεύτερη ημέρα του Συνεδρίου Θεία Λειτουργία.


Οι Άρχοντες της Κοινότητας, με επικεφαλής τον Ιερέα π. Παναγιώτη Αναστασίου, τον Πρόεδρο κ. Ανδρέα Αναστασίου και τους λοιπούς Εκκλ. Επιτρόπους, προσέφεραν με γενναιοδωρία φιλοξενία στους Συνέδρους και στους Κοινοτικούς χώρους, αλλά και στο Συνεδριακό Κέντρο.


Το βράδυ της δεύτερης ημέρας οργανώθηκε δείπνο στο Συνεδριακό Κέντρο, στο οποίο με πρόσκληση των Κοινοτικών Αρχόντων παρακάθησαν ο εκπρόσωπος των Αγγλικανών της περιοχής, ο Δήμαρχος της πόλης του Southend, Δημοτικοί Σύμβουλοι κι άλλοι επίσημοι.


Ε. Επέτειος 30 ετών Ποιμαντορίας Αρχιεπισκόπου
και χειροθεσία Πνευματικού

Ο Σεβ. Αρχιεπίσκοπος Θυατείρων και Μ.Β. κ. Γρηγόριος συμπλήρωσε στις 16 Απριλίου 2018 τριάντα συναπτά έτη στο Θρόνο των Θυατείρων. Με την ευκαιρία αυτή ο Πρόεδρος του Ιερατικού Συνδέσμου Αρχιμ. Ιάκωβος Σάββα προσέφερε, εκ μέρους όλων των Κληρικών της Αρχιεπισκοπής, αναμνηστικό δώρο στον Σεβασμιώτατο. Μάλιστα αναφέρθηκε συνοπτικά, μέσα από ειδική ομιλία, την οποία παρουσίασε με θαυμαστή ευφράδεια και με ειλικρινή υιϊκή αγάπη προς τον τιμώμενο Αρχιεπίσκοπο, σε όλες τις πλευρές του πολυδιάστατου Ποιμαντορικού έργου του και μεταξύ άλλων ανέφερε:


«Παρακαλώ τον τιμώμενο Ποιμενάρχη μας να μη λάβει υπ’ όψιν του τα όσα πρόκειται να λεχθούν παρακάτω ως μια προσωπική κολακεία, αλλά ως μία ευχαριστιακή δοξολογία προς τον Αναστημένο Κύριό μας, ο Οποίος χάρισε στην Εκκλησία Του, κατά την έκφραση του Αποστόλου Παύλου, Αρχιερέα «όσιο και άκακο», σαν τον Ποιμενάρχη μας.


1). Ο Κληρικός και μάλιστα ένας Ιεράρχης αντλεί δύναμη από το ιερό θυσιαστήριο... Ο Αρχιεπίσκοπός μας βρίσκεται, με μία ακμαία και εντατική προσευχή, προσηλωμένος στο ιερό έργο του αγιασμού του ποιμνίου του, μνημονεύοντας -κατά τη διάρκεια της Ιεράς Προθέσεως- πάμπολλα ονόματα, ζώντων και τεθνεώτων, για των οποίων την υγεία, το φωτισμό, την πρόοδο, την απολύτρωση και τη σωτηρία προσεύχεται ακίνητος κατά τη Θεία Λειτουργία, σαν ένας ζωντανός οδοδείκτης, που κατευθύνει με ασφάλεια την πορεία μας προς τη Βασιλεία του Θεού.


2). Στο εκκλησιαστικό έργο ο Ποιμενάρχης είναι πάντοτε ο οραματιστής, ο εμπνευστής, ο καθοδηγητής... επιλέγοντας ικανούς συνεργάτες, Κληρικούς και λαϊκούς, τους οποίους επιβραβεύει για την προσφορά τους με πατρική διάκριση και γενναιοδωρία.


3). Διακρίνεται από ακούραστο φρόνημα. Βρίσκεται σε μια συνεχή εγρήγορση, μετακινείται συχνά-πυκνά, διανύοντας κάθε χρόνο χιλιάδες μίλια, προκειμένου να ευλογήσει, να αγιάσει, να διδάξει, να στηρίξει, να παρηγορήσει το ποίμνιό του στο Ηνωμένο Βασίλειο.


4). Εμπνέεται από την πάντα νουν υπερέχουσαν ειρήνη του Θεού, από το πνεύμα της καταλλαγής του Ευαγγελίουτου Χριστού, γι’ αυτό και αγωνίζεται για την ομόνοια και την καλλιέργεια αγαθών σχέσεων, αποβλέποντας σε μια καλή και αποδοτική συνεργασία...


5). Εστιάζει το ενδιαφέρον του και στη νεολαία, η οποία αποτελεί το παρόν και το μέλλον της Ομογένειας, οργανώνοντας συνατήσεις, συνέδρια, ομιλίες, κατασκηνώσεις και άλλα.


6). Φροντίζει για την παραγωγή εντύπων εκδόσεων...


7). Σχεδιάζει το μέλλον της Αρχιεπισκοπής, κατανέμοντας τα διάφορα εκκλησιαστικά, κοινωνικά και εκπαιδευτικά έργα στους συνεργάτες του.


8). Στις διαπροσωπικές σχέσεις ο Αρχιεπίσκοπος συνδιαλέγεται και συνομιλεί με πολλή ευχέρεια όχι μόνο με τους απλούς πιστούς, αλλά και με Βασιλείς, με Αρχηγούς Κρατών, με Προκαθημένους Εκκλησιών, με Διπλωμάτες και άλλους.


9). Αγαπά, σέβεται, εκτιμά και υπηρετεί με πλήρη αφοσίωση και πιστότητα την Μητέρα Εκκλησία, το σεπτό Οικουμενικό μας Πατριαρχείο, στο οποίο υπάγεται κανονικά η Ιερά Αρχιεπισκοπή Θυατείρων  και Μεγ. Βρετανίας.


10). Εμφορείται από γνήσιο αίσθημα φιλοπατρίας και δεν ξεχνά τη γενέτειρά του Κύπρο, από την οποία κατάγεται το μεγαλύτερο μέρος του ποιμνίου του.


11). Καλλιεργεί τις διαχριστιανικές σχέσεις και είναι ο Αποκρισάριος του Οικουμενικού Πατριαρχείου παρά τη Αρχιεπισκοπή Καντουαρίας.


12). Στον τομέα της Εκπαίδευσης δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον για την προώθηση της Ελληνικής και Χριστιανικής Παιδείας στο πλαίσιο της Ομογένειας.


Ο Αρχιεπίσκοπός μας είναι ένας ευπροσήγορος άνθρωπος, χαμογελαστός και γλυκύς στην όψη. Από την πρώτη στιγμή εμπνέει σε όλους μας όχι μόνο τον απαιτούμενο σεβασμό, αλλά και συναισθήματα οικειότητας, δημιουργώντας παράλληλα μια φιλική ατμόσφαιρα. Άλλωστε, κάθε φορά που θα τον επισκεφθεί κάποιος στην έδρα της Ιεράς Αρχιεπισκοπής, οι πόρτες της οποίας είναι πάντα ανοικτές, θα γίνει δεκτός με πολλή πατρική στοργή και ποτέ δεν θα αποχωρήσει απογοητευμένος. Αυτής της αγάπης και της στοργής είναι όλα τα μέλη του ποιμνίου του αψευδείς μάρτυρες».


Λίγο πριν να ολοκληρωθεί το Ιερατικό Συνέδριο ο Άγιος Θυατείρων χειροθέτησε σε Πνευματικό τον Ιερέα π. Δαυΐδ Carnelley, Αγγλικής καταγωγής, που ιερουργεί στον Ι.Ν. Αγ. Κωνσταντίνου και Ελένης στην ιστορική πόλη της Υόρκης στη Βόρεια Αγγλία.

Πρωτοπρ. Αναστασίου Δ. Σαλαπάτα

Tuesday, 17 April 2018

Επίσκεψη Αγ. Λουκά στην Αγγλία - Το Πρόγραμμα


Όπως έχουμε ήδη ανακοινώσει από το παρόν ιστολόγιο, την ερχόμενη εβδομάδα η θεοφιλής Ομογένειά μας πρόκειται να υποδεχθεί στη φιλόξενη αγκαλιά της τον εξαιρετικά Θαυματουργό και Ιαματικό Άγιο Λουκά, Αρχιεπίσκοπο Συμφερουπόλεως και Κριμαίας, τον Ιατρό, συνοδευόμενο από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Αργολίδος κ. Νεκτάριο.


Σήμερα, έχουμε τη μεγάλη χαρά να παρουσιάζουμε από εδώ το πλήρες Πρόγραμμα της εν λόγω επίσκεψης, καλώντας όλους τους πιστούς και ιδιαίτερα όσους και όσες ευλαβούνται τον Άγιο Λουκά να σπεύσουν να προσκυνήσουν τα Ιερά Λείψανά του, στον Ι.Ν. Αγ. Παντελεήμονος και Αγ. Παρασκευής Harrow ΒΔ Λονδίνου, αλλά και στους άλλους Ιερούς Ναούς και στις Κοινότητες όπου θα μεταφερθεί.

Monday, 16 April 2018

Ἀλήθεια, πῶς πέρασαν οἱ μέρες;


, Καθς ξημέρωνε Κυριακ το Θωμ - Μαθητικς ναμνήσεις


Ναί, δ συγκρίνονταν μ τίποτε ο μέρες κενες. Το Σαββάτου το Λαζάρου δηλαδή, κα τς Κυριακς το Θωμ. Κα μέχρι σήμερα, πο πέρασαν τόσο χρόνια -μισς αἰῶνας κοντά- κόμα ατς ο μέρες διακρατον να δικό τους εδικ βάρος, πο παραμένει σύγκριτο. Γιατ τάχα; Κι ατν τν ξομολόγηση πιχειρε  ατ τ γραπτό, πο μέσα π παλις μαθητικς ναμνήσεις νοίγει δρόμους πιστροφς κα πίσκεψης σ χρόνια χαριτωμένα, νέμελα κα φορτισμένα μ τν γάπη μας γι τόν τόπο, τ χωριό μας. Κι δικο, θαρρ, δν εχαμε. Κα ν γιατί. Μόλις, λοιπόν, τελειώσαμε τ Δημοτικ κα ναχωρήσουμε γι τ Βόλο, που θ φοιτούσαμε στ κε Γυμνάσιο, νοιώσαμε κα τ πρτο φαρμάκι πο ξενιτεμς χαρίζει -στω κι ν ατς ποχωρισμς μας π τ σπίτι κα τος δικούς μας ταν γι ν σπουδάσουμε. στόσο δν παψε ποτ ν χει τ χαρακτήρα το ξενιτεμο. Γιατ τότε τ χωριό μας τ ξαναβλέπαμε τς παραμονς το Χριστο μέχρι τ᾿ η Γιαννιο·  τ Σάββατο το Λαζάρου τν Κυριακ τν Βαων μέχρι τν Κυριακ το Θωμ· καί, τέλος, τ καλοκαίρι, π τ τέλη το ουνίου μέχρι τς ρχς το Σεπτεμβρίου.

ταν λοιπόν, φτανε λησμόνητη μέρα το Σαββάτου το Λαζάρου, τ μεσημέρι -γιατ τότε εχαμε κα τ Σάββατο Σχολεο κα δ ποχρεωτικ κκλησιασμ κείνη τν μέρα- ν εχε πλοο ναχωρούσαμε γι τ νησί. λλις περιμέναμε τν λλη μέρα, τν Κυριακ τν Βαων. Τί χαρ κα εφροσύνη πικρατοσε μέσα στ πλοο, που κτς π μς, τος Κληματιανος κα τος Γλωσσιτες, ταξίδευαν γι τν τόπο τους κι λλα παιδιά - μαθητές, π τ Σκιάθο, τ Σκόπελο (Χώρα) κι π τ Λιαδρόμια. Ναί, να διότυπο πανηγύρι ταν ατ τ ταξίδι τς πιστροφς. Γιατ πηγαίναμε ν ορτάσουμε σιμ στν οκογένειά μας, ν κκλησιαστομε στν νορία πο μς νάθρεψε, ν ξαναπαίξουμε στ σοκάκια πο μς γνώριζαν. Κα πράγματι, τσι ταν. Κι πιστροφ ατ μέσα στ μυρωμένη, νοιξιάτικη μορφιά, ταν μι παραδείσια μπειρία, λησμόνητη κα μοναδική.

μως ση χαρ κι ασιοδοξία, χαμόγελα κα εχαρίστηση εχε πιστροφ στ χωριό, λλη τόση κατήφια κα δύνη εχε κι ναχώρηση π κε, ταν τέλειωναν ο μέρες τν διακοπν κι φτανε πι Κυριακ το Θωμ. Βάραινε πολ μέσα μας ατ μέρα, δίως τ πρτα χρόνια τν σπουδν. Κι ναρωτιώμασταν, πότε πέρασαν ο μέρες... Βλέπεις, τότε δν εχαμε συνειδητοποιήσει πς καιρς περνάει γρήγορα, πως πέρασαν τόσος καιρς π τότε,  κα λές,  τι λίγο πρν γίνανε λ᾿ ατ πο διάβηκαν τ κατώφλι το χρόνου.   

τσι κάθε χρόνο πο θ φτάσει μέρα ατ τς Κυριακς το Θωμ να σφίξιμο πομένει στν ψυχή, καθς ναθυμται κείνη τν πραγματικ δυνηρ ναχώρηση π τ χωρι πο εωδίαζε κόμα Πασχαλιά, π τ θαλπωρ το σπιτιο, π λα σα μς γέμιζαν κα νάπαυαν. Βλέπεις,  δν εχε ριμάσει κόμα μέσα μας δέα, πς γι ν᾿ ποκτήσεις κάτι, χρειάζονται θυσίες, σως κα φοβερ πώδυνες. Μόνο πο σιμ σ λ᾿ ατ πομένει κι νοσταλγία ν θυμίζει τν τρυφερότητα τς παιδικς κι φηβικς λικίας, πο τ χρειαζόμασταν τόσο τότε, γι ν εναι σήμερα νάμνηση ερ πο μς ποτοξινώνει π κάθε βάρβαρη πίθεση. Κυρίως (συν) νθρώπων μας. τσι δν εναι; 

π. Κ.Ν. Καλλιανός
Μέρες τς Πασχαλις το 2018