Saturday, 22 July 2017

Μέγ. Κωνσταντίνος και Ιω. Καποδίστριας

Μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα διάλεξη πρόκειται να δοθεί την Παρασκευή 22 Σεπτεμβρίου τ.έ., στις 7.15 μ.μ.,  στο Ελληνικό Κέντρο Λονδίνου (The Hellenic Centre, 16-18 Paddington Street, London W1U 5AS), από τον συγγραφέα και Καθηγητή κ. Ιωάννη Κορνιλάκη.

Το θέμα της διάλεξης θα είναι: «Μέγας Κωνσταντίνος, Ιδρυτής της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και Ιωάννης Καποδίστριας, Ιδρυτής του Ελληνικού Κράτους»!

Ο διακεκριμένος ομιλητής έχει εκδώσει 137 ανέκδοτες επιστολές του Ιωάννη Καποδίστρια.

Η εκδήλωση τελεί υπό την αιγίδα της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας.

Friday, 21 July 2017

Ιουλιανές όψεις του Marlow

Η αγαπημένη μας πόλη των ποιητών, το Marlow, είναι πανέμορφο όλο το χρόνο, σε όλες τις εποχές και σ’ όλους τους μήνες του χρόνου.



Σε κάθε ευκαιρία, σε κάθε ανάπαυλα, σε κάθε γιορτή και σχόλη, δεν χάνουμε την ευκαιρία να πεταγόμαστε για μια βόλτα, έναν καφέ, μια γρήγορη περιήγηση.



Κι η φύση του (λουλούδια, δένδρα, πουλιά, νερά) ανταμείβει πάντα και πλουσιοπάροχα, ακόμα και τον πιο απαιτητικό θεατή, που προσέρχεται να γευθεί λίγη από τη χάρη της.



Τα είδη των λουλουδιών που συναντά, μυρίζει και απολαμβάνει κανείς με την ανοιχτή του ματιά, είναι ανάλογα με τις εμπνεύσεις και την πνευματική παραγωγή των ποιητών, ποικίλα και πλούσια.



Φυσικά, ο μέγας ευεργέτης του Marlow είναι ο αειθαλής και θαλερός Τάμεσης, που αλλού ήρεμος κι αλλού ορμητικός αγκαλιάζει και παίρνει μαζί του, με ένα μαγικό τρόπο, τους θεατές και ακροατές του.



Κι ο μικρός αλλά ζωηρός καταρράκτης που σχηματίζεται, δίπλα από το Ναό των Αγίων Πάντων, δίνει πραγματικά πολύ τροφή για τη σκέψη και ικανές ψυχικές δονήσεις, για να κινήσουν συναισθήματα και κριτικές επεξεργασίες, στην καρδιά ενός μήνα που θεωρείται παραδοσιακά ως Αλωνάρης.

Thursday, 20 July 2017

«Λέοντες»

Σύλλογος Ιστορικής Σπαθασκίας και Βυζαντινής Οπλομαχίας στην Ελλάδα

Οι Ιστορικές Ευρωπαϊκές Πολεμικές Τέχνες (Historical European Martial Arts - HEMA) είναι ένα νεοφανές μαχητικό άθλημα που έχει τις πηγές του στην δεκαετία του 1980, όμως επισήμως, δεν μετράει πάνω από 20 χρόνια παρουσίας παγκοσμίως. Η μεγάλη ανάπτυξη ήρθε την δεκαετία του 2000 με αφετηρία τις ΗΠΑ και ακολούθως τις μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες (Ηνωμένο Βασίλειο, Γερμανία, Γαλλία κ.ά.).
 
Συνάσκηση Παμμάχου στον Πειραιά, με αντιπροσώπους της ελληνικής ομογένειας των ΗΠΑ.
Εκπαιδευτής: Κώστας Δερβένης.
Η HEMA είναι η ιστορική σπαθασκία των Ευρωπαίων του Μεσαίωνα και των Αναγεννησιακών χρόνων και είναι στην ουσία πρόγονος της νεότερης κλασικής ξιφασκίας. Οι σύγχρονοι θιασώτες της τέχνης αυτής βασίζονται σήμερα σε ιστορικά κείμενα-πηγές κυρίως Γερμανών και Ιταλών δασκάλων ξιφασκίας της Αναγέννησης (Γερμανοί της Geselschaft Liechtenauers-Κοινωνία του Liechtenauer και Ιταλοί όπως οι Fiore Dei Liberi, Filippo Vadi, Ridolfo Capoferro και άλλοι), οι οποίοι συνόψισαν σε κωδικοποιημένη-περιληπτική γραφή, τις βασικές αρχές, κινήσεις και τακτικές της ιστορικής σπαθασκίας, όπως αυτή είχε επί αιώνες εφαρμοστεί στα ευρωπαϊκά πεδία της μάχης από την εποχή των αρχαίων Ρωμαίων έως τον ύστερο Μεσαίωνα. Μετά την ανακάλυψη της πυρίτιδας, τα αγχέμαχα όπλα άρχισαν να χάνουν, σταδιακά αλλά σταθερά, την παραδοσιακή αξία και χρησιμότητά τους στην μάχη, οπότε οι γνώσεις αυτές και μια ολόκληρη πολεμική τέχνη που συνόδευε την χρήση των όπλων αυτών σε εκ του συστάδην μάχες εκ παρατάξεως, μετενσαρκώθηκαν σταδιακά στο άθλημα της ξιφασκίας ενώ παλαιότερα εφαρμοζόταν ακόμα και στην επίλυση νομικών διαφορών μεταξύ ευγενών.

Η διαφορά της ιστορικής σπαθασκίας από την ξιφασκία έγκειται αφενός, στην έμφαση σε ιστορικές πηγές και στην αναγκαία και συνεχή ιστορικοαρχαιολογική μελέτη που αυτό συνεπάγεται και αφετέρου, στην μεγαλύτερη ποικιλία όπλων που χρησιμοποιεί. Τα όπλα αυτά είναι ιστορικά και όσον αφορά τις δυτικοευρωπαϊκές σχολές αφορούν το δίχειρο μακρύ σπαθί, την μάχαιρα (messer) και το μονόχειρο ξίφος (rapier), όπλα τα οποία καλύπτονται από τα γερμανικά και ιταλικά εγχειρίδια. Υπάρχουν όμως επιπλέον οι τέχνες της ισπανικής ιστορικής ξιφασκίας (destreza) που εφαρμόζεται σε μονόχειρο ξίφος και της πολωνικής σπάθης (saber), που εφαρμόζεται στην κυρτή σπάθη, την οποία χρησιμοποιούσαν όλοι οι ανατολικοί λαοί της στέππας, αλλά και οι Έλληνες, από το Βυζάντιο έως την Επανάσταση του 1821.
 
Ο Δάσκαλος Γεώργιος Ε. Γεωργάς.
Καθώς τα τελευταία χρόνια, η HEMA – και χάρη στην παγκοσμιοποίηση της πληροφορίας που προσφέρουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης – εξαπλώνεται, όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά και σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου, αρκετοί είναι αυτοί που μελετούν και ερευνούν την εφαρμογή της πολεμικής τέχνης και σε άλλα όπλα, καθώς επίσης και σε άλλους μεγάλους ιστορικούς πολιτισμούς και αρχαιότερους των δυτικοευρωπαίων του ύστερου Μεσαίωνα. Άλλωστε οι τελευταίοι δεν εφηύραν την πολεμική αυτή τέχνη μόνοι τους, απεναντίας μάλλον συνόψισαν τεχνικές και την συσσωρευμένη εμπειρία όλων των ευρωπαϊκών και μεσογειακών πολιτισμών από πολλούς αιώνες νωρίτερα (συμπεριλαμβάνων των Ρωμαίων και των Ελλήνων). Έτσι στις μέρες μας, όπως αρκετοί πλέον μελετούν την πολεμική ιστορία των λαών της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής που είχαν άμεση επαφή με τους Ευρωπαίους, έτσι και εδώ στην Ελλάδα μελετούμε την πολεμική ιστορία των Ελλήνων, τόσο των αρχαίων όσο και των Βυζαντινών/Ρωμιών (Ρωμαίων).

Στον Πειραιά η Ακαδημία Ιστορικών Ευρωπαϊκών Πολεμικών Τεχνών «Λέοντες», δραστηριοποιείται επίσημα από το 2012, εντάσσεται στην οικογένεια της Ελληνικής πολεμικής αγωγής του Παμμάχου το οποίο είναι αναγνωρισμένο από το Υπουργείο Αθλητισμού και Πολιτισμού και του Freifechter Guild ο οποίος είναι παγκόσμιος οργανισμός που ασχολείται κυρίως με την Γερμανική μέθοδο οπλομαχίας. Ο σύλλογος τελεί υπό την καθοδήγηση επαγγελματικών προπονητών πολεμικών και μαχητικών αθλημάτων, που εκπαιδεύουν σε όλα τα είδη κλασικής και ιστορικής ξιφασκίας, και επιπλέον πρωτοπορούν στην μελέτη της βυζαντινής οπλομαχίας. Ο Σύλλογος έχει επιλέξει για προστάτη του τον στρατιωτικό μάρτυρα Άγιο Μερκούριο και φέτος πραγματοποίησε για πρώτη φορά με επιτυχία αθλητικό τουρνουά μονομαχίας προς τιμήν των Ηρώων της Άλωσης, τα «Παλαιολόγεια 2017», στις 11 Ιουνίου 2017.
 
Από το τουρνουά "Παλαιολόγεια 2017".
Έτσι, οι «Λέοντες» του Πειραιά, υπό την εμπνευσμένη καθοδήγηση του επαγγελματία προπονητή της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ξιφασκίας Γεώργιου Ε. Γεωργά, πλαισιώνονται από μία εκλεκτή ομάδα ιστορικών ερευνητών, οι οποίοι στοχεύουν, εκτός από την άριστη διδασκαλία των γερμανικών και ιταλικών σχολών, να αναπτύξουν με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη επιτυχία την έρευνα στην βυζαντινή οπλομαχία. Ο πολεμικός κόσμος της ελληνορωμαϊκής οικουμένης είναι ίσως ο πιο εμβριθής και μεστός σε υλικό και οπλική παράδοση παγκοσμίως. Είτε όμως, λόγω ελλιπών σωζόμενων πηγών, είτε λόγω αδιαφορίας των μέχρι σήμερα ερευνητών, η πολεμική τέχνη των Ελλήνων είναι παραγνωρισμένη και ανεξερεύνητη (και όχι τόσο των αρχαίων, όσο κυρίως των Βυζαντινών οι οποίοι λόγω εμπεδωμένων προκαταλήψεων θεωρούνται «απόλεμοι και δειλοί χριστιανοί»). Όχι μόνο όμως δεν ήταν τέτοιοι οι πρόγονοί μας, αλλά ο πολεμικός τους κόσμος ήταν πλουσιότατος και παραμένει ως τις μέρες μας ένας ανεξερεύνητος θησαυρός. Με πολύ μεράκι και ζήλο εδώ στους «Λέοντες» του Πειραιά, λίγοι άνθρωποι που πιστεύουν σε αυτό που κάνουν, προσπαθούν να ιχνηλατήσουν την χαμένη αυτή πολεμική τέχνη των Ρωμιών προγόνων μας.

Και πράγματι τα σημάδια είναι άπειρα και οι ενδείξεις ήταν τόσο καιρό γύρω μας: στα δημοτικά και ακριτικά τραγούδια της ελληνικής λαογραφίας, στους παραδοσιακούς πολεμικούς χορούς του Πόντου και της Κρήτης και τέλος στην πλουσιότατη και ανεξάντλητη βυζαντινή αγιογραφία σε ναούς και την εικονογραφία ιστορικών κειμένων. Εκεί, καθώς και στα στρατηγικά εγχειρίδια των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων αντλούνται πολύτιμες πληροφορίες, αφενός για τα όπλα που χρησιμοποιούσαν οι Ρωμαίοι και οι Βυζαντινοί (η ποικιλία των οποίων όπλων ήταν τεράστια), όσο και ρητές ενδείξεις για τεχνικές, στάσεις και χτυπήματα που προτιμούσαν ή αρέσκονταν να χρησιμοποιούν οι πολεμιστές αυτοί.

Ιωάννης Δανδουλάκης
War Historian
Kings College London

Wednesday, 19 July 2017

Αυτή είναι η Μπερέζινα - η ήττα της Μεγάλης Στρατιάς

«Ταξίδι είναι η ζωή μας
στην νύχτα, στον Χειμώνα,
Γυρεύουμε το διάβα μας,
στον άναστρο λειμώνα.»


Αυτό είναι το τετράστιχο που τραγουδούσε το ελβετικό σύνταγμα, που αποτελούσε τμήμα της Μεγάλης Στρατιάς του Ναπολέοντα κατά την άτακτη υποχώρησή τους από τον ποταμό Μπερέζινα.

Έχουν περάσει πάνω από διακόσια χρόνια από τότε και παρόλα αυτά, ακόμα και σήμερα οι Γάλλοι όταν θέλουν να πουν για μια μεγάλη αποτυχία ή για μια μεγάλη ήττα χρησιμοποιούν την παροιμιώδη φράση: «Αυτό είναι Μπερέζινα!»

Για να θυμηθούμε όμως λίγο τα γεγονότα του 1812. Βρισκόμαστε στην πρώτη δεκαετία του 19ου αιώνα και ο Μέγας Ναπολέων έχει καταφέρει να κυριαρχήσει σχεδόν σε όλη την Ευρώπη είτε με συμμαχίες είτε με νικηφόρες μάχες, ο στρατός του θεωρείται αήττητος. Ανάμεσα στους συμμάχους του ήταν και η Ρωσσία. Ο τσάρος Αλεξανδρος Α΄ όμως αποφασίζει να μην υπακούει πλέον τόσο πιστά τον Γάλλο σύμμαχό του και ξαναξεκινάει το εμπόριο με την Μεγάλη Βρετανία, που είχε διακοπεί λόγω της συμμαχίας του με τη Γαλλία. Ο Ναπολέοντας αποφασισμένος να τιθασσεύσει αυτήν την προδοσία στρέφεται εναντίον του πρώην συμμάχου του με τη λεγόμενη Μεγάλη Στρατιά του, που αποτελείτο από 690.000 άντρες (Γάλλοι και διάφοροι υποτελείς και σύμμαχοι: Γερμανοί, Ελβετοί, Ιταλοί, Πολωνοί κλπ). Από την άλλη πλευρά ο Ρώσικος στρατός αποτελείτο μόνο από 250.000 άντρες, έτσι αποφάσισαν να ακολουθήσουν την τακτική του ανταρτοπολέμου και όχι της ευθείας αντιπαράθεσης. Δύο φορές αναμετρήθηκαν οι Ρώσοι με τις ηνωμένες δυνάμεις των Γάλλων: μια στο Σμόλενσκ και μια στο Μποροντίνο, και τις δύο φορές ηττήθηκαν, αν και κατάφεραν να προκαλέσουν μεγάλες καταστροφές και απώλειες στην Μεγάλη Στρατιά.

Σχεδόν ανενόχλητος ο Ναπολέοντας με τον στρατό του έφτασε στην Μόσχα περιμένοντας τον τσάρο και τον στρατό του να δηλώσουν υποταγή. Μάταια όμως! Ο Ναπολέοντας αντίκρισε μια έρημη πόλη, αφού στρατός και άμαχος λαός είχε αναγκαστεί να εγαταλείψει την Μόσχα για να μην αναγκαστούν να παραδοθούν. Ο μεγάλος Γάλλος στρατηλάτης βρέθηκε να είναι νικητής χωρίς ηττημένους! Μια εβδομάδα αργότερα μια πυρκαγιά ξέσπασε στη Μόσχα καταστρέφοντας μεγάλο μέρος της πόλης και αφήνοντας τον νικητή χωρίς τον πολύτιμο ανεφοδιασμό του. Ο Ρώσος πρίγκιπας Ροστοπσίν έχει επίτηδες απομακρύνει όλες τις πυροσβεστικές αντλίες και έχει ελευθερώσει τους ποινικούς κρατουμένους δίνοντάς τους την εντολή να κάψουν την πόλη! Μετά από όλα αυτά, ο Ναπολέοντας αποφασίζει να οπισθοχωρήσει χωρίς όμως να σκεφτεί και να προβλέψει δύο παράγοντες: τον βαρύ ρώσικο χειμώνα και τον ανταρτοπόλεμο των Κοζάκων και των αντρών του στρατηγού Κουτούζωφ. Η «νικηφόρα» Μεγάλη Στρατιά οπισθοχωρώντας διασχίζει τον ποταμό Μπερέζινα και δέχεται επίθεση από δύο ρωσικές στρατιές. Ο εξασθενημένος στρατός του Ναπολέοντα που αναγκάζεται να πολεμήσει με θερμοκρασία οκτώ υπό το μηδέν τον μήνα Νοέμβριο, χωρίς τρόφιμα και με ελάχιστα πολεμοφόδια, καταστρέφεται. Μόλις 22.000 άντρες καταφέρνουν να επιστρέψουν ζωντανοί στη Γαλλία, η Μεγάλη Στρατιά θα χάσει επίσης 200.000 άλογα και 1.000 κανόνια. Οι νικητές Ρώσοι έχουν και αυτοί μεγάλες απώλειες: 210.000 στρατιώτες και 290.000 άμαχο πληθυσμό.

Ο ίδιος ο Ναπολέοντας δεν θα είναι παρών στην τελική οπισθοχώρηση των στρατευμάτων του, αφού αναγκάζεται να φύγει εσπευσμένα για το Παρίσι λόγω πραξικοπήματος που είχε βρει την ευκαιρία να κάνει ο στρατηγός Μαλέ. Ο αρχηγός του γενικού επιτελείου του τηλεγραφεί: «Μεγαλειότατε, ο στρατός δεν υφίσταται πλέον!»

Η μάχη της Μπερέζινα όμως θα είναι αυτή που θα ανατρέψει τον ρου της ιστορίας και θα οδηγήσει αργότερα τον Ναπολέοντα στο πασίγνωστο Βατερλώ. Η Ευρώπη συνειδητοποιεί ότι ο Ναπολέοντας δεν είναι αήττητος, οι Αυστριακοί και οι Πρώσοι αποσκιρτούν από τις συμμαχίες τους με την Γαλλία και στη Γερμανία γίνονται αντιγαλλικές διαδηλώσεις. Οι θριαμβικές μέρες του Ναπολέοντα σε λίγο θα είναι παρελθόν.

Έναν αιώνα αργότερα ένας άλλος υποψήφιος κοσμοκράτορας θα ηττηθεί από τις απέραντες ρώσικες στέπες, τον βαρύ χειμώνα αλλά και τον ηρωισμό και την στρατηγική του ρώσικου λαού. Η ιστορία επαναλαμβάνεται συνεχώς αλλά οι άνθρωποι δεν την μαθαίνουμε και είμαστε αρκετά εγωιστές για να διδαχτούμε. Είναι μοιραίο λοιπόν να αντιμετωπίζουμε την Μπερέζινά μας.

Εύη Ρούτουλα

Tuesday, 18 July 2017

Τῶν Ἀγίων Πατέρων...

Μι θερινή, πνευματικ αση φορτωμένη μ ερ ρίγος κα συγκίνηση

Ελαβικ Μνημόσυνο το σεπτο Μητροπολίτου Χαλκίδος Χρυσοστόμου το Α΄ ( 1974-2001)


Σεμν κι ελαβικ ψυχ κι μνήμη ρχεται κα τούτη τ χρονι ν μεταλάβει στιγμς πανευλόγητες κα χαρισματικές, σ μι γωνι πευκόφυτ κι ρημικ το θρυλικο Γριπονησιο: τ Μον το γίου Νικολάου το πιλεγομένου Γαλατάκη. Γιατ ατς ο ρες, ο βαφτισμένες στν ρεμία, στν κατάνυξη κα στν εώδη τμόσφαιρα το ερο κείνου καθιδρύματος, που δέσποζε σεπτ κα τρυφερ Μορφ το πισκόπου, σφράγισαν τν ψυχή, τς χάρισαν τν δρόσο το Πνεύματος, πο π τότε, κάθε τέτοια μέρα τ ραντίζει μ δέος κα νοσταλγία. 

λήθεια, πόσο μορφες, λιτές, νθρώπινες κα συνάμα ελογημένες ταν κενες ο μέρες, ο δυ μέρες, στν Εβοϊκ κείνη Μονή!  Μέσα σ κλίμα οκτιρμν κα πνευματικς / δημιουργικς νάτασης, πο μετάγγιζε στ εναι ασιοδοξία, μπιστοσύνη κα χαρά.

λησμόνητες θ μείνουν ο κολουθίες το σπερινο μέσα στ χρυσωμένο Καθολικ π τ λιοβασίλεμα. Στ Καθολικ πο εωδίαζε θυμίαμα κα ρωμα πεύκου. Κι στερα, κενα τ συχα βράδυα, τ στροστόλιστα, μ τος μικρούς, ξερος χους, τ κρωξίματα π τ νυχτοπούλια, τ σιγαν τ βήματα στν αλή. Τ βράδυα τ ρωματισμένα π τ ποικίλα τ νθη, πο ο εωδις τους φταναν μέχρι κα στ σχατα κύτταρα το εναι κα τ νανέωναν.

Κι στερα κενοι ο ρθροι κα ο Θ. Λειτουργίες μέσα στ σχεδν χωνεμένο στν πρωϊν δροσι Καθολικό, πο σιγά-σιγ φωτίζονταν π τν λιο πο σιωπηλς νέβαινε μέσα στ πεντακάθαρο θεριν πρωϊνό. νεπιτήδευτες εχαριστιακς συνάξεις, εκατάνυκτες κα τόσο συγκινητικές. Μ τν πίσκοπο πάντα προσεχτικό, οκεο, χωρς τ δεσποτικ παρση, λλ μ πατρικ στοργή, ν ερουργε...

Μέχρι νρθει ρα γι τ πίσημο τ γεμα. Λίγο πρν τν ναχώρηση... Φίλεμα κι ατ πολύτιμο γι ν θυμόμαστε σήμερα κα ν λέμε, πς νάμεσα στς ελογημένες κα ξεχωριστς στιγμς πο μς χάρισε Θεός,  ταν κι ατς ο πνευματικς συνάξεις / άσεις στν γιασμένη κείνη Μονή, ν μέραις ρχιερατείας το Μητροπολίτου Χαλκίδος κυρο Χρυσοστόμου...

Τν εχή Του νχουμε.

π. Κ.Ν. Καλλιανός
Κυριακ 16-7-2017
Τν γ. Πατέρων

Monday, 17 July 2017

Εορτή Αγίας Μαρίνας

Νέα εκπομπή για την Αγία Μαρίνα!
 
Έργο Θεόδωρου Βογδάνου, στον Ι.Ν.Αγ. Παντελεήμονος & Αγ. Παρασκευής, ΒΔ Λονδίνου
Με τις μεσιτείες της να πορευόμαστε μέσα στο ευλογημένο θέρος!



Ο Θεός μαζί μας!

Νώντας Σκοπετέας

Sunday, 16 July 2017

Ονομασία της Ελλάδας στην Ευρώπη και αλλού

Είναι ενδιαφέρον να δει κανείς πως ονομάζεται η Ελλάδα από τους Ευρωπαίους κι από τα διάφορα γλωσσικά ιδιώματα που χρησιμοποιούνται στη γηραιά ήπειρο, αλλά και από τα αντίστοιχα ιδιώματα άλλων χωρών.


Φυσικά η ονομασία που χρησιμοποιούν οι Έλληνες για την Ελλάδα, όπως και οι άλλοι λαοί για την Πατρίδα μας, δεν έχει αναφορά μόνο στο όνομα αλλά κυρίως στην ιστορία που το όνομα αυτό μεταφέρει.